2

Obudziłam się koło 11 (zawsze długo spałam). Zeszłam do kuchni, zrobiłam szybkie śniadanie. Potem poszłam się ubrać i zrobić lekki makijaż. Nagle mój telefon zadzwonił.

-Dzień dobry. –poznałam, że to Ross.

-Omm hejka.

-To kiedy przyjdziesz?

-Ale ja myślałam, że dopiero wieczorem.

-Nie będziesz sama siedzieć do wieczora. Czeka na ciebie. –rozłączył się. Postanowiłam, że pójdę bo i tak w sumie nie mam za bardzo co robić. Założyłam buty i wyszłam. Drzwi otworzył mi Riker.

-Hej. –powiedział z szerokim uśmiechem i mnie wpuścił do środka.

-Hej, a co tu tak cicho? –zapytałam uśmiechnięta.

-Rocky, Ell i Rydel pojechali na plażę, Ross siedzi u siebie, Ryland gdzieś wyszedł, a rodzice pojechali na zakupy.

-Czyli rozumiem, że tylko ty ja i Ross będziemy?

-Nie tylko ty i Ross bo ja jadę do nich tam na plażę. –właśnie zobaczyłam jak chłopka schodzi na duł.

-Hejka. –odpowiedział uśmiechnięty.

-Hej. –odwzajemniłam uśmiech.

-Dobra no to ja jadę, pa. –powiedział Riker i wyszedł. Zostaliśmy sami. Czułam się nie co dziwnie, bo to przecież dziwne siedzieć w jednym domu ze swoim idolem.

-To jak co być chciała robić?

-Ummm nie wiem. –odpowiedziałam troszkę speszona. Blondyn złapał mnie za nadgarstek i pociągnął do salonu. Włączył jakąś muzykę poważną.

-Zatańczysz ze mną? –podał mi rękę.

-Oł przykro mi, ale nie potrafię.

-No to ja Cię nauczę. –podałam mu niechętnie rękę, jedną moją rękę położył na swoim ramieniu, a swoją na moich plecach… nisko. Muszę przyznać, że mi się podobało, tańczyliśmy tak kilkanaście minut. Lecz nagle Ross puścił mnie za rękę i delikatnie pogłaskał mnie po policzku. Stało się, przybliżył się do mnie i lekko mnie pocałował. Staliśmy tak chwilę patrząc siebie. Ja sobie za bardzo nie zdawałam sprawy z tego co właśnie się wydarzyło. Po chwili Ross przerwał tą niezręczną ciszę.

-Ja… ja… przepraszam, nie powinienem.

-Ross nie przepraszaj bo właśnie spełniłeś moje małe marzenie. Nigdy bym się nie spodziewała, że jakie kol wiek moje marzenie się spełni, a tu bum. Dziękuję.

-Proszę bardzo. –uśmiechnął się. Wtuliłam się w niego, objął mnie i mocno przytulił. Oj tak właśnie tego potrzebowałam.

-Lubię jak mnie przytulasz. –uśmiechnęłam się do niego.

-Jeśli chcesz to mogę Cie częściej przytulać.

-Nie mam nic przeciwko temu. –chłopak podniósł jedną brew i bez wahania mocno, mocno mnie przytulił.

-Cieszę się, że mam taką fajną sąsiadkę.

-Oj dziękuję.

Riker

Właśnie dojechałem na plażę. Po chwili znalazłem resztę.

-Jestem! –wszyscy się popatrzyli na mnie.

-Hejka, hejka. A gdzie masz Rossa? –zapytała Rydel.

-Jak z nim rozmawiałem to mówił, że on czeka na Alice bo ma do niego przyjść… no i siedzą teraz sami u nas w domu.

-Huhuhu. Alice chyba wpadła w oko Rossowi. –śmiał się Rocky.

-Niech chłopak się nacieszy życiem póki młody. -kontynuował Ratliff.

-Mi się wydaje, że byli by słodką parą, a Ross w końcu by się zajął jakąś dziewczyną. –uśmiechnęła się Rydel.

-Idziemy grać w siatkę? –zapytał Riker.

-Okey. Pozwoli, że gram z tobą, a Rydel ty będziesz z Ellem. –uśmiechnął się Rocky. Poszli grać.

Alice

-Chodź. –złapał mnie blondyn za nadgarstek i pociągnął za sobą w stronę drzwi wyjściowych. Zaczął ubierać buty.

-Idziemy gdzieś? –zapytałam troszkę zdziwiona.

-Tak. Na spacer. Ubieraj buty. –uśmiechnął się. A ja zaczęłam ubierać moje krótkie, czarne conversy. –O widzę, że mamy takie same buty.

-No na to by wyglądało. –Jakoś nie chciałam mu mówić, że one były kupione z myślą o nim… ale co prawda bardzo mi się podobały.

-Gotowa?

-Tak. –oznajmiłam i wyszliśmy z domu. Szliśmy chwilę w ciszy. –A gdzie ty mnie prowadzisz? –przerwałam ciszę. Chłopak się tylko uśmiechnął, ale nic mi nie odpowiedział. –Co?!

-Zobaczysz. –szliśmy tak w ciszy. Doszliśmy do parku, Ross usiadł na ławeczce i popatrzył na mnie żebym zrobiłam to samo.  Usiadłam obok niego. –Czemu akurat LA?

-Ummm a co to jakiś wywiad będzie? –uśmiechnęłam się.

-Można tak powiedzieć.

-Jaki szczery… haha. A tak na serio to zawsze mi się tu podobało, chciałam tu mieszkać.

-Dobrze wybrałaś. –zadziornie się uśmiechnął. Kurde my byliśmy zupełnie z dwóch innych światów, a już czułam do niego coś wielkiego.

-Wiem. Zawsze chciałam spełniać swoje marzenia. Jednym najważniejszym marzeniem było poznać moich idoli… czyli was. Udało się! –uśmiechnęłam się szeroko.

-Marzenia zawsze się spełniają, a ty jesteś tego wspaniałym przykładem.

-A jeśli mogę wiedzieć to ty jakie masz marzenia… -lekko się uśmiechnęłam. Interesowało mnie to, ale od razu pożałowałam tego pytania.

-Wiesz moje marzenie się już spełniło. Miałem ich wiele, popełniały się i zostało jedno. Bummm spełniło się. –chciałam otworzyć już usta, ale blondyn mnie wyprzedził. –Tym marzeniem było się zakochać… tak naprawdę. –popatrzył się na mnie.

-Jej Ross. Kochany jesteś. –domyśliłam się, że chodzi o mnie.

-Haha dziękuję.

-Wracamy? Bo chyba padać będzie. –podniosłam się powoli z ławki.

-Okey. –uśmiechnął się i wstał z ławki. Ruszyliśmy w stronę domu. Zrobiło się troszkę chłodno… było mi zimno, ale nie dałam tego po sobie poznać. Nagle zaczęły spadać z niebie krople deszczu… rozpadało się. Ross odwrócił się w moją stronę i namiętnie mnie pocałował. Odwzajemniłam ten pocałunek. Staliśmy tak chwilę w deszczu całując się. Po chwili jednak blondyn ściągnął swoją zasuwaną bluzę i mi ją założył.

-Spoko nie trzeba… -powiedziałam.

-Mi tego nie wmówisz, jesteś całą mokra, a ja nie chcę żebyś się rozchorowała. –powiedział troskliwymi głosem.

-A ty to niby się nie rozchorujesz?

-Ja dam radę. –uśmiechnął się i ruszyliśmy dalej.

Mamy drugi rozdział. Aniołki zachęcam do pisania swojej opinii w komentarzach. Mam nadzieję, że się podoba. Jak dobrze pójdzie dodam kolejny jutro, ale nie na pewno bo jutro jestem w domu tylko do 14. No to ja jeszcze raz dziękuję wam aniołki za to, że w ogóle ktoś coś tu przeczytał i bardzo was kocham.
twitter- @pati57XD